Sat, 29 jul.
วันนี้ตื่นมาก็เกือบ10โมง เมื่อคืนนั่งทำบัญชีรายรับรายจ่ายกว่าจะเสร็จก็เกือบตี3
พอออกมาข้างนอกก็รู้สึกว่าวันนี้ท้องฟ้าแจ่มใสขึ้นมาหน่อย ดีกว่าวันแรก
หรือจะเป็นแบบที่ลูคุงบอกน๊า~ ความเร่าร้อนของเคนคุงจะทำให้ฝนแห้งไปเลยล่ะ 555
เบื่อก็ตอนเดินทางนี่แหละ นั่งรถนานมากกก แต่ก็ไปถึงที่แคมป์โดยสวัสดิภาพ
แต่พอไปถึงก็ต้องอึ้ง ผลมาจากฝนตกเมื่อวาน ทำให้ตอนนี้แคมป์กลายเป็นทะเลโคลน
ก็ทุลักทุเลงั้นๆแหละ ลักษณะข้างในแคมป์ก็จะเป็นที่โล่งๆกว้างๆ มีเวที 3 เวที คือ main stage ,
m-net stage อันที่เฟคเล่น โชคดีที่มีเต้นท์คลุมเป็นหลังคา จะได้ไม่ต้องเปียกฝน
แต่ก็ยังเปนโคลนเหมือนเดิม แล้วก็ groovy stage ที่เล่นกันยันเช้า
ไม่ต้องห่วงว่าเสียงจะตีกัน เพราะที่มันกว้างมากกกกก เดินกันเมื่อยอ่ะ
ยิ่งย่ำโคลน แม่งยิ่งเมื่อย ไปถึงก็เดินๆสำรวจสถานที่ก่อน แล้วก็ได้เจอกับพวกอัคโกะและยูกิ
ก็เลยตามๆเค้าไป เหมือนกับนัดกันมา ทุกคนพร้อมใจใส่เสื้อทัวร์เฟคสีดำ
กลายเป็นเด่นไปเลย พวกนั้นเค้าก็นั่งกินข้าวแป้บนึง ก็พากันเดินไปที่บูธขายของทัวร์
ของที่ขายก็จะมีของทางpentaportเอง แล้วก็ของวงที่มาเล่น
ของเฟคก็จะมีพวกเสื้อทัวร์ ผ้าพันคอ ฯลฯ เหมือนกับไลฟ์ที่โน่น
สังเกตว่ามีแฟนเกาหลีมายืนต่อคิวซื้อหลายคนเหมือนกัน ก็ได้แต่ยิ้มหน้าบาน (เย้ ได้พวกเพิ่มแว้วว)
ไอ้เจ้ก็ซื้อเสื้อยืด วิสแบรนด์ แล้วก็ผ้าขนหนูของทางpentaportมา
ราคาก็ไม่แพงมากเท่าไหร่ (ถูกกว่าของทัวร์ของญี่ปุ่นประมาณ 30-40%)
แล้วก็มาถึงบูธขายซีดี album Songs from Beelzebub เป็นแบบ korea edition
เพิ่มโบนัสแทรกอีก 5 เพลง แต่ว่าไม่ได้ซื้อมา เพราะกัวตังหมดอ่ะ เสียดายชะมัดเลย
แต่ก็คิดว่า แผ่นญี่ปุ่นก็มีแล้ว เพลงแถมนั่นก็มีหมดแล้ว ก็เลยไม่ได้ซื้อ (อ๊ากกก เสียดายยย)
ราคาซีดีก็ถูกกว่าญี่ปุ่นประมาณครึ่งนึง ส่วนคุณภาพ ไม่รุว่ะ
เลือกซื้อของกันเสร็จก็เดินมาเข้าห้องน้ำ ระหว่างที่กำลังยืนรอๆอยู่ ก็มีคนวิ่งเข้ามาทักจากด้านหลัง
ปรากฏว่าเป็นผู้หญิง 3-4 คน ใส่เสื้อเฟคเหมือนกัน ไอ้เราก็ฟังไม่รุเรื่องหรอก
เลยบอกไปว่า sorry , are you japanese? คิดว่าเค้าคงทักผิด
น่าจะเป็นพวกเพื่อนของอัคโกะที่ตามมาละมั้ง แต่คุยไปคุยมา กลายเป็นว่า
เค้าเป็นคนเกาหลีจ้ะ เข้ามาทักเพราะเข้าใจผิดนั่นแหละคิดว่าเพื่อนเค้า
แล้วคุยกันไปกันมา ก็เลยกลายเป็นสาวกเฟคกลุ่มใหญ่ที่รวมกันหลายเชื้อชาติเลย
เพราะจากนั้นก็มีแฟนเกาหลีที่เป็นผู้ชายตามมาอีก2คน
ได้ความว่าพวกนี้เค้าได้จัดตั้งแฟนคลับเฟคในเกาหลีขึ้นเป็นเรื่องเป็นราว
ก็ยืนเม้ากันอยู่ตรงนั้นอยู่พักนึง ถ่ายร่งถ่ายรุปกันไป
แฟนเกาหลีกลุ่มนั้นทำธงเฟคมาด้วยนะ เป็นรูปคู่เคนกับอิโนะ (ช่วงอัลบั้ม tomorrow today)
จากนั้นเค้าก็ยื่นของให้เจ้อย่างนึง เป็นรูปคล้ายๆโปสการ์ด
เหมือนกับว่าเค้าเตรียมมาเพื่อมอบให้กับแฟนเฟคในงานนี้
เจ้ก็เลยถอดเข็มกลัดเฟคที่ติดกระเป๋าอยู่ส่งให้ ก็แลกกันอ่ะ (ไม่ชอบเอาของใครฟรีอยู่แล้ว)
เค้าก็ดีใจมาก แล้วก็เลยแลกเมล์กันไว้ จากนั้นก็ต่างคนแยกย้ายกันไป
ไว้ค่อยไปเจอกันอีกทีตอนใกล้ๆเวลาเล่น
เนื่องจากเวลาเหลือเฟือ และคิดไว้แล้วว่าจะไปดูไลฟ์ของ Dragon ash ที่ mainstageก่อน
ตอนบ่าย4 ไปถึงคนก็ทยอยๆกันเดินตามมาเรื่อยๆ แต่ก็ยืนกันแบบไม่เบียดอะไร
เพราะพื้นมันมีแต่โคลน แต่ทุกคนก็ดูสนุกสนานกันดี แฟนเพลงของdragon ash มีเยอะมากเลยล่ะ
เป็นผู้ชายซะส่วนใหญ่ ยืนรอดูกัน แต่เพราะมีปัญหาเรื่องอุปกรณ์ทำให้เวลาแสดงเลทไปเกือบครึ่งชั่วโมง
ถึงจะไม่ค่อยได้ฟังเพลงของ dragon ash เท่าไหร่ แต่ก็สนุกไปกับบรรยากาศด้วย คุยกับยูกิ
ยูกิบอกว่า วงนี้ดังมากเลยนะที่ญี่ปุ่นอ่ะ แฟนเพลงเยอะมาก ก็ถามว่า
สไตล์เพลงของเค้านี่เรียกกว่าอะไร rapcore รึเปล่า หรือว่า hip-rock ยูกิเองก็ตอบไม่ถูก
แต่เค้าบอกว่าเหมือนๆเฟคนั่นแหละ แต่ในความเห็นเจ้ว่าไม่เหมือนนะ
ถึงจะดูคล้ายๆแต่ก็ไม่เหมือนอ่ะ วงนี้มีแดนเซอร์คอยเต้นบิ้วอารมณ์คนดูด้วย
สนุกดีล่ะ เพลงเค้าจะออกแนว hip-hop ผสมร็อค
ส่วนเฟคก็จะแนวนั้นแต่ว่าดนตรีจะฟังก้าวร้าวรุนแรงกว่า
หลังจากดูได้ 3-4 เพลง ก็ต้องพากันเดินออก เพราะว่าต้องกลับไปที่ m-net stage
ที่อยู่อีกฝั่งนึง ถึงจะยังไม่ 6โมง แต่ก็ต้องรีบไปจองหน้าเวทีไว้ก่อน
พอมาถึงที่ m-net stage ลักษณะเวทีก็ใหญ่เหมือนกันนะ
ถึงจะไม่ใหญ่เท่ากับ main stage แต่ก็ใหญ่กว่าไลฟ์ที่ญี่ปุ่นล่ะ
ด้านข้างทั้งสองฝั่งก็มีจอพลัสมาด้วย สำหรับพวกที่อยู่ด้านหลัง ตรงกลางๆลาน
ก็มีจุดตั้งกล้อง เพราะทางm-net.com เค้ามีการถ่ายทอดทางอินเตอร์เนตสำหรับคนที่มีตังจ่ายด้วย
ตอนที่ไปถึงก็มีวงจากเกาหลีวงนึงกำลังจะเล่น ก็เลยถือโอกาสยืนดูไปด้วยในตัว
แต่ก่อนหน้านั้นน่ะ บังเอิญไปเห็นดีเจเบส (มือสแคชแผ่นของเฟค) ยืนอยู่ตรงข้างเวทีอ่ะ
ก็แบบว่า เฮ้ย อยู่แค่ตรงนี้เอง แบบว่าเค้าไม่มีการ์ดคอยคุมเข้มแบบในญี่ปุ่นอ่ะ
เลยรีบเอาเค้กกล้วยหอมที่ติดตัวมาด้วยถุงนึงไปคุยกับสตาฟที่คุมเวที
แต่เค้าฟังภาษาอังกฤษไม่รุเรื่อง คือเขียนโน้ตฝากไป จะให้ของกับสตาฟของเฟค
แต่มันดันไม่ฟัง วิ่งเอาไปแต่โน้ต ถุงขนมยังอยู่ที่กุนี่ กลับมาก๊อนน~~
มันก็หายไปพักนึง ก่อนจะกลับมา เลยทวงถามว่า โน้ตกูล่ะ?
มันก็ แหะๆ หัวเราะแบบว่า เอ่อ กุลืมไว้ไหนไม่รุ -*- ไอ้บ้า
เลยเข้าไปคุยกับอีกคน ที่พอจะฟังอังกฤษได้ ว่าเออจะฝากของไปให้สตาฟของเฟคนะ
เค้าก็โอเค เลยเขียนโน้ตยัดใส่ไปในถุงขนมแล้วส่งให้
ก็เห็นเค้าเดินแว่บๆเข้าไปด้านหลังเวที โอเค ตายตาหลับ
เอาเปนว่ามันได้รับแล้วก็แล้วกัน
กลับมาที่หน้าเวที วงที่กำลังจะเล่นเป็นวงที่มีแฟนเพลงพอสมควรเลยล่ะ
แต่นักร้องออกจะติดเก๊กไปนิดนึง เป็นวงที่เล่น3 คน มีเครื่องดนตรีแค่ 2 ชิ้น
คือมือกลอง กับกีต้าร์ ไม่มีเบสนะ มือกลองนอกจากตีกลองแล้วยังคุมซาวด์เองด้วย
เปนแบบเอฟเฟคๆอ่ะ เล่นดีใช้ได้เลย คนดูก็มันส์ด้วย ออกแนวอิเลคทรอนิคร็อคนะ
ส่วนตัวคิดว่าเจ๋งมากเลย ถึงจะฟังมันไม่รุเรื่องก็เหอะ
ระหว่างที่กำลังเล่นๆ วงที่รอต่อคิวจากวงนี้ ก็แอบมายืนข้างเวที ใช่แว้ววว เฟคของหนู
วันนี้พาโบะจังหัวฟูมากกก ทำทรงอโฟรเคนอ่ะ ใส่เสื้อวงตัวเอง pay-money-to-my-painด้วยนะ
ใส่กางเกงขาสี่ส่วน อารมณ์เหมือนอยู่บ้านมากๆ
แล้วอีกคนที่มายืนดูข้างๆเวทีให้ใจสั่นเล่นก็คือเอริค หรือว่าอีคุง
อีคุงใส่เสื้อกล้ามสีดำ กางเกงยีนส์ (เป็นเครื่องแบบเค้าเลย) หล่อ เท่ห์สาดดดด
ไอ้เจ้รีบคว้ากล้องขึ้นมาถ่าย แต่กล้องมือถืออะนะ ถ่ายไกลก็ไม่ค่อยชัดหรอก
แล้วด้านหลังเวทีเนี่ย เค้าทำเป็นผ้าม่านตาข่าย
แบบว่าแสงมันเข้าจากทางด้านหลังอ่ะ มันก็โปร่ง มองเห็นหมดเลยมันต้องยังงี้เซ่~~
ด้านหลังเวทีมีกลองอีกชุดนึง แล้วก็เหนคาโอรุกำลังเต้ะท่าถ่ายรูป ให้morriseyเป็นตากล้อง
เอิ๊กๆๆ รุสึกกำไรชีวิตเหลือเกินโว้ยยย (อารมณ์สโตรคสุดๆ)
ยืนมองแล้วเพลินนน (สรุปว่าไอ้วงที่เล่นอยู่ตรงหน้าเนี่ย สนใจมันมั่งป่าววะ)
วงเกาหลีเล่นจบไป คนดูก็ทยอยเดินออก เหลือแต่แฟนที่รอเฟคยืนกันอยู่จำนวนนึง
ไอ้เจ้ก็เกาะขอบอยู่ตรงนั้น วันนี้ขอยึดเวทีฝั่งกลางขวาละกัน
เพราะทุกทีจะไปกลางซ้ายเล็งอีคุงมาหลายรอบ คราวนี้จะเล็งพาโบะจังมั่งละ อิอิอิ
ยืนชมบรรยากาศแล้วก็ซาวด์เช็ค แบบว่าเคลิ้มมมม ได้ดูกันเต็มอิ่ม ทุกอริยบถ (นี่กุเป็นโรคจิตใช่มั้ยเนี่ยย)
คือไม่ต้องมีเคนก็ได้อ่ะ เข้าใจ รายนั้นน่ะเค้าไม่ออกมาให้เชยชมง่ายๆหรอก เล่นตัวจะตาย
แต่ไอ้เจ้ชอบเฟคตรงที่เป็นเฟค ชอบสมาชิกทุกคน ชอบอัธยาศัยแล้วก็ทุกๆอย่างที่ประกอบกัน
ดีเจเบสตัวจริงผิดจากที่คิดเคยเห็นในไลฟ์ที่ผ่านๆมามากเลย
เพราะเค้าจะยืนอยู่หลังแท่นเทิร์นเทเบิลตลอด แต่วันนี้ได้เห็นตัวเป็นๆเดินร่อนไปร่อนมา
ใส่หมวกแบบที่เค้าชอบใส่ประจำ ใส่กางเกงสามส่วน ขาเรียวจะตาย
หุ่นก็เพรียวโคด แก้มแดง น่ารักสุดๆ น่ารักพอๆกับอิโนะเลยนะจะบอกให้!!
แต่วันนี้เบสอ่ะทำหน้าซีเรียสๆ เพราะว่ามีปัญหาเรื่องอุปกรณ์ที่เซตเท่าไหร่ก็ไม่เข้าที่ซักที
คนมายืนรอกันเป็นชั่วโมงอ่ะ จากที่กำหนดเล่นประมาณทุ่ม50ก็เลทไปอีกอ่ะ
แต่ไม่เปนไร รอด๊ายยย
จนกระทั่งทุกอย่างดูเหมือนจะพร้อมแล้ว แฟนเกาหลีที่เจอกันเมื่อบ่ายก็มากันครบแล้ว
ต่างคนก็ต่างยืนจองมุมจองขอบของตัวเอง เบสสแคชแผ่นแบบมืดๆ คือปิดไฟเล่นอ่ะ
ประมาณเกือบ5นาที แล้วไฟก็สว่าง ตามมาด้วยสมาชิกทุกคนเข้าประจำที่
แล้วก็เห็นเงารางๆจากหลังเวที อ้ากกก เคนมาแว้ววว เสียงเฮ เสียงกี้ดดังลั่นเลย
หันไปมอง โห คนเพียบเลยนี่หว่า ผู้ชายก็เยอะ ผู้หญิงก็แยะ ดีใจจางเลยยยย TvT//
จริงๆรีพอร์ตไปแล้วในเว็บ tha faker? เปนภาษาอังกิด แต่ขอเอามารีใหม่เปนภาษาไทยละกัน
Set list
เพลงแรก 500$ เคนออกมาก็เลื้อยเลย แล้วก็ตะโกนทักทายคนดู
Pentaport Rock Festival ! ARE YOU READY!! คนก็ เฮ~~ ตามระเบียบ
ไอ้เจ้ก็คว้ากล้องมาถ่ายตุนเอาไว้ก่อน เพราะที่นี่เค้าไม่ค่อยห้ามเรื่องนี้
กุเลยถ่ายมาทั้งรูปทั้งวีดีโอ ต่อมาพอเพลง Pulseขึ้น ก็เก็บกล้องละ มัวแต่ถ่ายเด๋วอดมันส์กันพอดี
แฟนเกาหลีรู้จักเพลงนี้เยอะนะ ช่วยกันร้องเยอะมากเลย ตรงท่อนนี้เคนแหกปากสะใจสุดๆ
and color me gold, color me gold, color me goldddddddddd~~~~
แล้วก็มีช่างภาพจากทาง MNET, PRF and FAKE? มาถ่ายวีดีโอ อายอ่ะแบบว่า มายืนถ่ายตรงกุเนี้ยย
TvT สารภาพว่าวันนั้นโทรมโคด แล้วเอาผ้าขนหนูเฟคโพกหัวเป็นกรรมกรเลย
ถ้าโผล่ออกมาในดีวีดีคงจะตกกะใจตัวเอง 5555
ต่อไปก็เพลง everglow เอกลักษณ์การร้องของเคนที่ทำให้ชอบไลฟ์ของเฟคมากๆ
ก็คงเป็นการชอบเปลี่ยนคีย์เปลี่ยนเนื้อร้องตามใจตัวเองของพ่อคุณนี่แหละ
เพลงเดิมแต่การร้องเปลี่ยนไป ดนตรีที่เร่งจังหวะขึ้น ไม่ได้เล่นเหมือนในแผ่น
ไม่มีซ้ำซากจำเจ นี่แหละที่เป็นสเน่ห์ของเฟค ใครที่ได้แต่ฟังเพลงเฉยๆ
จะไม่รู้สึกคล้อยตามเท่ากับการได้ไปดูไลฟ์ บอกได้คำเดียวว่า สุดยอด!!!
แล้วก็มา mc เคนก็แนะนำว่า พวกเราเฟคนะ จากญี่ปุ่น? อังกฤษ อเมริกา สเปน???
หลายประเทศจังแฮะ (ก็วงนี้เค้าลูกครึ่งแทบทั้งนั้นนี่จ้ะ) เอาเหอะแล้วแต่จะเรียกละกัน
แล้วเคนก็ทักทายเป็นภาษาญี่ปุ่น (กุฟังออกคำเดียวว่า โยโรชิกุ??? เคนพูดเร็วมากๆๆๆ ไม่รุจะรีบไปไหน -.-")
เอาล่ะ ก่อนจะเล่นเพลงต่อไป ขอให้วันนี้ทุกคนมีช่วงเวลาที่ดีนะ ต่อไปเป็นเพลง candy
ที่น่าแปลกก็คือ เพลงนี้เป็นเพลงเดียวที่มีภาษาญี่ปุ่นอยู่ด้วยเยอะมาก (เกือบจะทั้งเพลง)
แต่คนดูมันร้องกันได้??? (ยกเว้นกู) แสดงว่าแฟนเกาหลีนี่ก็ไม่เบาเหมือนกันแฮะ
เสียงร้องคลอๆกันไปกับคนดู รู้สึกดีนะ ประทับใจ TvT//
ต่อไปเป็นเพลง The end เคนคุงทำท่าชายน้อยอีกแล้ว
ท่าทุเรศแค่ไหนพ่อคุณก็ทำให้ออกมาน่ารักได้
นับว่าเป็นพรสวรรค์อย่างยิ่ง!
จบเพลงนี้ก็มาถึงเพลงสำคัญ DISCO!! สุดๆคับเพลงนี้ ไม่รู้ว่าใครตายเพราะไอ้เจ้มั่งรึป่าว 5555
โดดกะจาย เพลงนี้พาโบะจังมันส์มาก ออกมาเย้วๆบิ้วอารมณ์เข้าไปอีก
แล้วเคนก็เล่นกับคนดู ตะโกนว่า
Ok everybody singing with me and screaming with me oh DISCO~
Audiences : Disco!! Disco!!
Ken : Disco!!
Audiences : Disco!! Disco!!
Ken : Disco!! Na na na na na uhhhh
Audiences : Disco!! Disco!!
Ken : Disco!!
Audiences : Disco!! Disco!!
Ken : Disco!! Na na na na na uhhhh
DISCOOOOOOOOOOO.
โอ้ยยย ไม่ไหวแล้วโว้ยย อารมณ์พีคสุดๆแล้วอ่ะ คลั่งเพลงนี้ไปเลย
รู้สึกได้ยินเสียงกระดูกตัวเองดังลั่นกร้อบไปหมดทั้งตัวเลย จบเพลงนี้แทบตายอ่ะ
คือแบบโยกซะลืมสติ แล้วต่อด้วยเพลง hedfuc โว้ยยย มันส์ชิบหาย
เล่นแต่เพลงโปรดกูทั้งนั้น เสียดายมาก ถ้าเล่นที่ญี่ปุ่นนี่สงสัยจะได้diveไปแล้ว
แต่ที่นี่มันมีแต่โคลน -.-" ซวยไป
เพลงนี้กวนสุดๆ เคนกระโดดออกมายืนที่สปีกเกอร์หน้าเวที คือห่างกัน 1 ช่วงแขนเท่านั้นเองอ่ะ
แล้วทำไงรุป่ะ พ่อคุณนั่งยองๆแล้วแกล้งหลับอ่ะ ร้องๆเพลงอยู่แล้วหลับได้ไงห้ะ!!
แล้วมีการสะดุ้งตื่นแล้วตบแก้มตัวเองด้วยนะ อย่างฮา ไอ้เจ้ไม่รู้จะกรี้ดหรือจะขำดี
โอย กูไม่รักมันกูก็บ้าเท่านั้นเอง
ต่อไปก็ mc ~ are you OK?! เคนเคยมาเกาหลีกับวงเก่า oblivion dust เมื่อ 7 ปีก่อน (ประมาณปี 99)
แต่ว่าไม่ได้แสดงเพราะเกิดพายุ เพราะงั้นเค้าก็เลยอยากจะเล่นเพลงนี้ให้กับแฟนๆที่พลาดโอกาสช่วงนั้นไป
I been here to play in your country for 7 years Last summer I came with my old band
.. ahh but we cancelled so, we need to play what the song in particular 7 years for you now
(เคนมันพูดเร็วโคด จับได้แค่นี้แหละ) เพลงที่เล่นก็คือ YOU! (oblivion dust)
แฟนเกาหลีตะโกนยังกะคนบ้า (โดยเฉพาะไอ้ผุชายที่ยืนข้างกุเนี่ย)
เพลงนี้แฟนเกาหลีแฟนญี่ปุ่นแฟนคนไทย(กูนี่แหละ)ก็ตะโกน FUCK YOU ลั่น ได้กันทุกคน~
มีชอตน่ารักระหว่างพาโบะจังแล้วก็โมรี่จังด้วย ยืนพิงหลังกันนุ้งนิ้งๆ
แล้วก็มาถึงเพลง Taste Maximum เคนก็ตะโกนะว่า Here we go all !!!
ทุกคนก็ช่วยกันร้องท่อน shut up - shut up ปกติเพลงนี้จะเล่นเป็นเพลงปิดนะ
แต่คราวนี้เพลงปิดคือ Automatic ล่ะ แล้วเคนก็บอกว่า see you next time
เป็นสัญญานว่าไลฟ์จบแล้ว
Encore
????
แฟนเพลงยังคงปักหลักกันตรงนั้นแล้วก็ตะโกนร้อง (กูนี่แหละตัวตั้งตัวตี)
come onnnnn FAKE? come onnnnnnnnnnnn'
แต่ก้นั่นแหละ ตะโกนคอแทบแตกก็ไม่ออกมาหรอก เพราะมันเป็นอิมเมจของเค้าว่าไม่มีอังกอร์ก็คือไม่มี
ซักพักสตาฟก็ออกมาบอกว่า เลิกแล้วนะ แต่ก็ยังไม่ไปไหนยืนอยู่งั้นแหละ
แล้วก็จริงๆอ่ะ เบส พาโบะจัง อีคุง โมรี่ ออกมาเก็บของ!!!
555 ถ้าเป็นที่ญี่ปุ่นเค้ามีสตาฟคอยเก็บเครือ่งดนตรีให้ แต่ที่นี่ไม่มีคับ ต้องเก็บกันเอง
โว้วววว สะใจคนดู (เอ้ะ ยังไง) แหม่ ก็ได้ดูแบบคุ้มสุดๆไง
ทั้งก่อนหน้าและหลังไลฟ์ ส่วนเคนเปิดแน่บไปไหนแล้วไม่รุ
ตอนนั้นไอ้เจ้ก็ตะโกนเรียกพาโบะจัง
Pablo channnn see you next time
แล้วพาโบะจังพยักหน้าให้ด้วยอ่ะ แล้วก็ยิ้มโหดเหี้ยมๆ (น่าร้ากกก)
แล้วตรงมุมของอีคุงแฟนเกาหลีก็ยืนกี้ดๆอยู่ อีกแล้วคับทั่น รอยยิ้มมัจจุราช เหอะๆๆ ขโมยซีนจิงๆ
แล้วก็แจกปิ้กให้แฟนเพลงเช่นเคย ไอ้เจ้รีบวิ่งไปอีกฝั่ง ปากดว่าปิ้กตกอยู่ตรงหน้า แต่ติดรั้วกั้น
สตาฟเกาหลีก็เก็บขึ้นมา ไอ้เจ้ก็แบมือ ขอออออ กุขออออ
แต่มันส่งให้สาวเกาหลีอีกคน แสรดดดดดดเอ้ยยย อดไป
แตร่.... พออีคุงเก็บของเสร็จก็เดินไปหลังเวที แล้ว... แล้วพี่แกก็ถอดเสื้อ
แว๊กกกกกก ม่านมันบางนะว๊อยยย จะถอดจะอะไรเกรงใจคนหื่นๆมั่งเด้
(สำนึกคุง/ ไม่ต้องเกรงใจจ้ะ ไม่ต้องเกรงใจ ถอดเลยยยย)
แหะๆ หื่นจังกู อั้งงง แต่ว่าเซกกะซี่ม๊ากมากเลยนะนั่น
ส่วนคนสุดท้ายที่อยู่บนเวทีคือคาโอรุคุง ไอ้เจ้ก็ตะโกนเรียกอีก
'Kaoru sann ... bye bye'
แล้วคาโอรุคุงก้อโบกมือให้อ่ะ แล้วก้อโค้งให้ด้วย บอกว่าขอบคุณนะ
ดีใจจังเลยอ่ะ เปนคนดีมากๆเลย TvT
จนไม่มีใครอยู่แล้วก็เลยถ่ายรูปกันกับกลุ่มเพื่อนญี่ปุ่น
จากนั้นก็พากันเดินออกมาตรงที่บูธขายเครื่องดื่ม พวกพนักงานก็พากันบอกว่า
FAKE? COOL! แล้วเค้าก็ขอถ่ายรูปหมู่ด้วย
แต่ไอ้เจ้ไม่ได้เข้าไปถ่ายด้วยหรอก ยืนมองแบบปลื้มๆไป
จบไลฟ์ก็ปากเข้าไปสี่ทุ่ม รถบัสที่จะไปสถานีรถไฟก็หมดแล้ว เลยนั่งคุยกับพวกอัคโกะแป้บนึง
พอเกือบๆสี่ทุ่มครึ่งก้อเลยขอตัวกลับ พวกนั้นเค้ามีรถจากโรงแรมมารับ
แต่ไอ้เรานี่จะกลับยังไงยังคิดไม่ตก เพราะระยะทางจากไลฟ์ที่อินชอนกลับโรงแรมที่โซลเนี่ย
ใช้เวลาประมาณ 2ชม ครึ่ง ถ้านั่งแทกซี่ คาดว่าโดนหลายหมื่น
มองนาฬิกาคิดว่ายังคงจะกลับsubwayทัน เลยรีบเรียกแทกซี่ไปส่งสถานี
พอไปถึงก็เป็นเที่ยวสุดท้ายพอดี วิ่งแบบโกยเลยกู เข้าประตูเป็นคนสุดท้าย
รากเลือด แล้วต้องต่อsubwayอีกเที่ยว ก็ต้องวิ่งอีก โชคดีอีกแล้ว
เป็นคันสุดท้ายพอดี ไปถึงโซลก็เที่ยงคืนครึ่ง แล้วก็ต้องโกยเถอะโยมอีกรอบ
เพราะฟรอนต์โรงแรมปิดตี1 แล้วดันฝากกุญแจห้องไว้ที่ฟรอนต์อีก
เลยต้องวิ่งจากสถานีกลับโรงแรม ไปถึงก็เฉียดฉิว อีก5นาทีตี 1
ตอนแรกก็ว่าจะแวะหาไรกิน แต่กลัวเข้าห้องไม่ได้ เลยตัดใจ เอาวะ
วิ่งกลับมาก่อนแล้วค่อยออกไปใหม่ แต่ปรากฏว่าพอมาถึงที่ห้องก็นอนแผ่
ไม่ไหวแล้ว กว่าจะอาบน้ำคิดบัญชีเสร็จก็เกือบตี3 ไม่ต้องกินไรกัน วันนี้ทั้งวัน
กินข้าวปั้นที่ซื้อมาจากคอนวีเนียนไปอันเดียว แล้วก็เบียร์ 1แก้ว หิวก็หิวนะ
แต่พอนึกถึงไลฟ์ที่ผ่านไปวันนี้ สรุปว่าได้รับประทานอาหารตาแทน
อิ่มมมมมมมยันเช้า
เฮ้ออ เตรียมเก็บข้าวของใส่กระเป๋า พรุ่งนี้จะกลับบ้านแล้ว เย่~~